» 20/01/2017 » Besvaar's Tied » 0 reacties



» 17/01/2017 » Politiek » 0 reacties

DSCF2273

DSCF2271

DSCF2299

DSCF2298

DSCF2291

DSCF2302

DSCF2289



» 16/01/2017 » Algemeen » 0 reacties

DSC07338

DSC07398

DSC07339

DSC07399

DSC07332

DSC07333DSC07354



» 10/01/2017 » Politiek » 0 reacties

img_20170107_0001



» 01/01/2017 » Algemeen » 0 reacties

Er zijn personen die met deze site zitten te knoeien. Berichten in het Engels of een andere taal dan de Nederlandse zijn niet door mij aangemaakt.



» 13/12/2016 » Algemeen » 0 reacties



» 21/11/2016 » Algemeen » 0 reacties

image

(TCTubantia)



» 20/11/2016 » Politiek » 0 reacties

De Turkse regering wil niet langer met me praten. Zo hebben ze aan Martin Schulz, de voorzitter van het Europees Parlement, laten weten. Een echte reden is niet opgegeven, maar mijn kritische houding jegens het beleid van president Erdogan zal zeker de doorslag hebben gegeven.

Ik vind dat oprecht jammer. Jammer, omdat ik als rapporteur van het Europees Parlement over Turkije juist altijd de dialoog heb gezocht. Vaak tegen de opvatting van veel van mijn collega-parlementariërs in.

Waarom pleit ik dan toch voor bevriezing van de onderhandelingen over toetreding van Turkije tot de Europese Unie? Hoe valt dat te rijmen met mijn opkomen voor dialoog?

De afgelopen drie jaar zien we Turkije steeds verder afzakken. De laatste weken is het voor iedereen duidelijk dat de noodtoestand die afgekondigd is na de mislukte couppoging, is misbruikt om tien van mijn collega’s in het Turks parlement achter slot en grendel te zetten, honderden journalisten monddood te maken, burgemeesters uit hun functie te ontheffen en tienduizenden burgers te ontslaan of arresteren.

De onderhandelingen over EU-lidmaatschap worden zo ongeloofwaardig. Daarin staan de waarden van de Europese Unie centraal – respect voor rechtsstaat, mensenrechten, democratie en persvrijheid. Allemaal zaken die nu door deze Turkse regering met voeten worden getreden. Turkije slaat zo zelf de deur dicht.

Na vele uitingen van bezorgdheid, is het punt aangekomen om een duidelijk signaal af te geven. Daarom pleit ik ervoor om die toetredingsgesprekken voorlopig in de ijskast te zetten. Wel met de hoop dat er op een gegeven moment weer betere tijden aanbreken in Turkije.

Dat betekent niet dat er geen politiek gesprek meer kan plaatsvinden met Turkije. In tegendeel. Juist in deze fase is een dialoog van belang. Daarom wilde ik de afgelopen dagen samen met mijn Duitse christendemocratische collega, Elmar Brok naar Ankara.

Ik ben niettemin vast van plan om naar Turkije te blijven reizen. Hopelijk om toch ook regeringsvertegenwoordigers te kunnen ontmoeten, maar in ieder geval om te spreken met leden van de oppositie en maatschappelijke organisaties. Hun stem verdient het om gehoord te blijven worden.

Deze week is er op ons initiatief een plenair debat in het Europees Parlement over Turkije. Het ziet er nu naar uit dat de overgrote meerderheid van het parlement dan de oproep zal steunen om de onderhandelingen over toetreding voorlopig te bevriezen. Dat is vervolgens het advies dat wij premier Rutte en zijn Europese collega’s meegeven. Uiteindelijk is het aan hen om tijdens de Eurotop in december de knoop door te hakken.

Ik kan me voorstellen dat sommige van mijn Turkse vrienden zich in de steek gelaten zullen voelen. Maar de ontwikkelingen in Turkije laten het Europees Parlement op dit moment geen andere keus. Niemand is ermee gediend wanneer de EU haar eigen waarden en principes niet serieus neemt.

Een fijne zondag,

Kati Piri
Europarlementariër



» 18/11/2016 » Algemeen » 0 reacties

image



» 13/11/2016 » Algemeen » 0 reacties

image
image



» 11/11/2016 » Algemeen » 0 reacties

image

image

image



» 10/11/2016 » Algemeen, Politiek » 0 reacties

Een modern Almeloos sprookje.

Nog niet zolang geleden was er een jongetje die met de grote groep kinderen wilde meespelen. Ze speelden een keer in de maand met z’n allen. Heel soms ook wat vaker.
Je kon wel met die groep meespelen maar dan was beter om eerst lid te worden van een kleiner groepje. En dat was nog niet zo eenvoudig. Eerst wilden ze hem niet hebben. Raar, want hij was toch de beste? Hij was toch het beste jongetje van de klas? Na wat heen en weer gepraat werd er gestemd. Een meneer deed zijn best om hem in het groepje te krijgen. Het resultaat was dat het jongetje bij het kleine groepje kwam. Ze waren met z’n vijftienen. Om in de grote groep kinderen en dus in de grote speelzaal te mogen spelen moest er weer gestemd worden. De hele grote boze mensenwereld ging dat doen. Het kleine jongetje ging overal vertellen hoe goed hij was. Overal vroeg hij om hem in het “rode groepje” te kiezen. Veel mensen deden dat. Hij kwam erin met nog drie anderen. Hij werd zelfs de baas van het rode groepje. Zo goed was hij , al zei hij het zelf. Ze kregen alle vier een stoeltje in de grote speelzaal, samen met de andere groepen die ook hun eigen stoeltje kregen. Oh wat was het kleine jongetje blij met zijn stoeltje in de grote speelzaal. Met zijn klein groepje ging het niet zo goed. Hij maakte iedere keer ruzie met de andere drie. Hij wilde er verder niet over praten, hield zich vaak ook van de domme. En heel vaak was hij er ook niet. En dat was toch wel heel vervelend. In de grote speelzaal speelde hij bijna niet mee. Eigenlijk moest dat wel als baas van het kleine groepje maar hij deed dat niet. Hij zei ook niet wat de andere drie het beste konden doen. Hij wist ook niet aan te geven wat ze in de grote speelzaal allemaal zouden zeggen. Die andere drie gingen dus een beetje hun eigen gang. Het kleine jongetje had wel twee oortjes maar daar luisterde hij niet mee. Hij had wel twee oogjes maar zag niet wat er om hem heen gebeurde. Het beste wat hij kon was praten, heel veel praten. Ook kon hij heel goed opmerkingen van anderen verdraaien of bewust verkeerd verstaan. De andere drie werden daar onrustig van. Ze wisten niet meer wat ze aan hem hadden. Ze maakten zelfs ruzie met hem. Maar het kleine jongetje ook met die andere drie.
Een uit het groepje kreeg er genoeg van en zei dat ze met haar stoeltje iets verderop in de grote speelzaal zou gaan zitten. Toen werd de baas van het groepje toch een potje boos. Dat mocht niet, dan kon niet, dat hebben we niet met elkaar afgesproken. Als je niet meer in het rode groepje wilt meedoen moet je weg gaan en je stoeltje vrij maken voor een ander. Dat is afgesproken en zo moet het gebeuren. Dat zei het baasje van het rode groepje. Maar zo gebeurde het niet. Het meisje pakte haar stoeltje en ging iets verder op zitten. Oh wat was het baasje van het rode groepje boos. Toen waren er nog maar drie lid van het rode groepje.
Om een lang verhaal niet te langer te maken. Er komt een stoel naast de grote speelzaal vrij. Daar zat iemand op die bij de rode groep hoorde. Die ging dus weg en de baas van het rode groepje wilde graag op die vrijgekomen stoel gaan zitten. Zoals gezegd, staat die stoel buiten de grote speelzaal. Het is een soort van superstoel.
Maar het jongetje kwam niet op de stoel. De grote groep die bij het rode groepje hoorde koos iemand anders uit. En die mocht op de superstoel gaan zitten.
En weer was ons jongetje boos, heel boos. Hij was zo boos dat hij ook zijn stoeltje oppakte. Hij ging bij een paar andere groepjes langs met de vraag of hij bij hen mocht gaan zitten. Dat mocht niet. Dikke pech.
Toch was er een groepje waar hij zijn neer kon zetten. Het oranje/blauwe groepje. Die waren met hun drieën en nu dus met zijn vieren. Van drie naar vier. Wat waren ze blij. Het gaf niet wie erbij kwam zitten. Nu waren ze met zijn vieren. Lekker puh.
Een rode bij een oranje / blauw groepje dat vloekt wel maar dat kon ons jongetje niets schelen. Als hij maar in de grote speelzaal kon blijven. Maar jongetje…je mag toch niet je stoeltje op pakken en bij een ander gaan zitten. Dat heb je toch zelf gezegd? Dat vond je toch “niet kunnen “. En nu doe je het zelf. Is dat niet raar?
“Nee hoor”, zei het jongetje. “Het is mijn stoeltje en die zet ik neer waar ik dat wil. Ik heb altijd gedaan wat ik zelf wel of niet wil. En nou wil ik dit.
In de grote speelzaal bleef het nog lang onrustig. Waarom het oranje/blauwe groepje het jongetje uit het rode groepje bij hen heeft laten zitten weet niemand. Het is wel raar. Heel raar. En in het rode groepje zaten er nog maar twee.



» 10/11/2016 » Politiek » 0 reacties

Je kunt zo met hem op de foto.

img_0076



» 07/11/2016 » Algemeen » 0 reacties

image



» 14/10/2016 » Politiek » 0 reacties

Strijd kan ook onbeschaafd worden (NRC Next 3)
De lijsttrekkersstrijd bij de PvdA is nu echt begonnen – en hij zou weleens een stuk minder beschaafd kunnen worden dan de partijtop tevoren had gehoopt. Donderdag kandideerde Tweede Kamerlid Jacques Monasch zich onverwachts als kandidaat-lijsttrekker voor de verkiezingen van maart, nadat hij eerder dit jaar gezegd had de Tweede Kamer te zullen verlaten. (…) Europarlementariër Paul Tang overweegt ook om mee te doen, net als Gerard Bosman, afdelingsvoorzitter in Ridderkerk. (…) PvdA’ers zien Monasch niet als een serieuze kanshebber. Wel kan zijn kandidatuur van invloed zijn op het eindresultaat. Zo heeft hij een groot netwerk in het PvdA-bolwerk Friesland, waar hij woont. Daar zou hij beslissende stemmen kunnen afsnoepen van met name Samsom, met wie hij de afgelopen jaren herhaaldelijk botste. Lodewijk Asscher bouwt de spanning intussen verder op. De afgelopen weken werd al duidelijk dat hij zich zo goed als zeker kandideert: hij heeft een team geformeerd en zijn verhaal is af.



» 11/10/2016 » Politiek » 0 reacties

Het afvalbeleid is in deze raad al regelmatig aan de orde geweest. Ondanks alle eerdere pogingen
moeten we toch concluderen dat het nog niet goed gaat. Onder andere vanuit de Schelfhorst
bereikten ons deze week signalen dat het een grote puinhoop was rond de afvalstraat bij het
winkelcentrum. Ook in het Nieuwstraatkwartier was er sprake van afval dumpen. Onze fractie heeft
daarom de volgende vragen aan de portefeuillehouder.
1. Het lijkt erop dat er sprake is van een toename van illegaal afval dumpen, met name rond de
containers. Klopt dat beeld? En zo ja, wat denkt u dat hiervan de reden is?
2. Rommel trekt rommel aan, daarom vinden we het belangrijk dat de containers voldoende
capaciteit hebben voor de afvalstromen. Vooral in het weekend lijkt dit niet altijd te lukken. Wat zijn
de afspraken hierover met Twente Milieu? Is er bijvoorbeeld in het weekend een dienst beschikbaar
die snel ter plekke is wanneer een container vol is?
3. We staan achter de ambitie om de hoeveelheid restafval per inwoner te verminderen, maar de
puinhoop die we nu regelmatig aantreffen bij de containers is een ongewenst effect waar heel veel
inwoners last van hebben. Hoe denkt de wethouder deze effecten tegen te gaan?

Marjolein Wessels | PvdA Almelo

( geplukt van De Gele Raaf )



» 09/10/2016 » Algemeen » 0 reacties

Elke week doe ik mijn boodschappen bij kleine ondernemers in de Jan Evertsenstraat in Amsterdam: de bakker, de slager, de groenteboer, de kaasboer. Allemaal hardwerkende leuke mensen met een groot hart voor hun zaak. Toen bekend werd dat Apple via ingewikkelde constructies maar 0,05% winstbelasting afdraagt, terwijl deze kleine ondernemers gewoon netjes 20% winstbelasting betalen, moest ik aan hen denken. Kwaad maakte het me. Zo onrechtvaardig! Gelukkig ben ik hierin niet alleen. Het verzet is groeiende. We leven in een wereld waar het verschil tussen arm en rijk steeds groter wordt. Mensen, die zelf wel gewoon belasting moeten betalen, pikken dit soort belastingdeals van multinationals niet meer. En daar horen ook politici zoals PvdA’ers Paul Tang en Ed Groot bij. Ze zitten er bovenop om belastingontwijking de wereld uit te helpen.

Afgelopen woensdag heeft Amsterdam laten zien dat het zich bij het verzet tegen belastingontwijking heeft aangesloten. Op Amsterdamse bodem stroomt 4000 miljard euro door meer dan tienduizend brievenbusfirma’s. Samen met collega’s van GroenLinks, SP en de Partij voor de Dieren heb ik een initiatiefvoorstel ingediend, met verschillende maatregelen om belastingontwijking via brievenbusfirma’s voor eens en altijd uit Amsterdam te bannen. Het is met een krappe meerderheid aangenomen. VVD, D66 en CDA stemden tegen. D66 gaf als reden voor hun tegenstem dat niet alle belastingontwijking slecht is. Tja…

Sommigen zeiden: belastingontwijking is een wereldwijd probleem. Daar ligt de problematiek en de oplossing, en dus gaan we daar niet over in de lokale politiek. Ik snap dat standpunt heus wel. Tegelijkertijd is het een beperkte kijk op wat politiek zou moeten zijn. Politiek is niet alleen stukken lezen of het college controleren. Het is ook ergens iets van vinden en een moreel standpunt innemen op Europees, landelijk EN lokaal niveau. De gevolgen van belastingontwijking zijn voelbaar voor Amsterdam en daarmee moet iedereen die dat kan –ook lokaal- zich hierover uitspreken, net als bijvoorbeeld mijn fractievoorzitter Marjolein Moorman onlangs in Buitenhof. Want belastingontwijking gaat net zozeer over de vraag: ‘Wat is rechtvaardig?’, ‘Willen we dit wel in onze stad?’ als over concrete maatregelen.

Wat dit initiatief mij vooral heeft geleerd is dat samen echt sterker maakt. Het bracht in Amsterdam de linkse partijen samen. En ik kon samen optrekken met mijn landelijke en Europese PvdA-collega’s om het verschil te maken. Die samenwerking zet ik graag voort om belastingontwijking voor eens en altijd uit te bannen, uit Amsterdam, uit Nederland en ver daarbuiten. Zodat de Apples van deze wereld gewoon hetzelfde percentage belasting gaan betalen als mijn bakker.

Fijne zondag!

Carolien de Heer
PvdA-raadslid Amsterdam
@caroliendeheer



» 07/10/2016 » Mop van de dag » 0 reacties

13435396_873543522789355_4171482138193675035_n



» 07/10/2016 » Politiek » 0 reacties

Foto : Andere Tijden.

image



» 05/10/2016 » Algemeen » 0 reacties

image

image

image



» 30/09/2016 » Algemeen » 0 reacties

Mijn vader was toen Indië-weigeraar. Hij ging ervoor de cel in. Nog steeds trots op hem.

Kabinet sluit onderzoek naar oorlog Indië niet uit (Trouw 7)
Het kabinet sluit een breed, nieuw onderzoek naar de oorlog die Nederland voerde in voormalig Nederlands-Indië niet meer uit. “Ik sluit geen enkele optie uit” zei minister Koenders van buitenlandse zaken gisteren. Hij sprak van een ‘zwarte bladzijde in de Nederlandse geschiedenis’.

Extreem geweld Indië schuld van hoogste gezag (NRC Next 4)
De drie hoogste vertegenwoordigers van het gezag in Nederlands-Indië waren samen verantwoordelijk voor het Nederlandse extreme geweld tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog, van 1945 tot 1949. Het betreft legercommandant Simon Spoor, hoogste bestuursambtenaar Huib van Mook en justitieel topambtenaar Henk Felderhof. Dat blijkt uit het donderdag verschenen proefschrift van de Zwitsers-Nederlandse historicus Rémy Limpach.



» 26/09/2016 » Algemeen » 0 reacties



» 06/09/2016 » Algemeen » 0 reacties

‘Samsom moet kiezen voor kind’ (ND 1)
Diederik Samsom kan geen PvdA-leider blijven als hij zich de komende maanden niet inzet voor de verruiming van het kinderpardon. ‘Als hij nu geen keuzes maakt, wordt het tijd voor iemand anders.’ Dat zeggen Esther van Dijken en Sander Terphuis, kritische PvdA-leden die vinden dat de regels van het kinderpardon nu te strak worden toegepast.



» 05/09/2016 » Algemeen » 0 reacties

image



» 05/09/2016 » Algemeen » 0 reacties

DSCF2007

DSCF2006