» 11/11/2007 » Uncategorized » 0 reacties »

Het poppodium, een bestuurlijk speeltje

ALMELO – Wethouder Bert Kuiper trekt het plan voor het poppodium in, de Almelose jongeren staan met lege handen.

Na het afbreken van de bouwvallige poptempel Sub Rosa aan de Holtjesstraat kreeg de gemeenteraad van Almelo visioenen. Er moest een multifuntioneel centrum komen aan het Amaliaplein. De lat werd hoog gelegd. Niemand mocht spreken over zomaar een poppodium; wat de raad voor ogen had was bijkans een cultuurpaleis en dat mocht wat kosten.

De jaren gingen voorbij, de eisen van de raad werden steeds hoger en voormalig wethouder cultuur Huub Isendoorn bedacht een prachtig nieuw en architectonisch verantwoord gebouw in het Westerdok. Er werd ook een exploitant gevonden, Potgieter uit Hardenberg die daar al een poppodium onder handen heeft.

Die erfenis kreeg wethouder Bert Kuiper. Maar in plaats van het plan dat toen al zo’n tien miljloen euro kostte terug te brengen naar normale proporties op de schaal van Almelo, ging hij voort op de ingeslagen weg. Wie de subsidiestromen zag richting Potgieter kon niet anders dan geloven dat de gemeente hier bezig was een gemeentelijk bedrijf op te zetten met alle oneerlijke concurrentie richting de andere horeca in Almelo vandien. Het heeft toch nog een tijd geduurd voordat de wethouder, het college van B en W en de gemeenteraad wilden inzien dat dit plan wel gedoemd was te mislukken. Daarbij komt dat jongeren in Almelo nooit hebben gevraagd om een cultuurpaleis met zoveel gouden randjes en franje. Wie zijn oren zeven jaar geleden al te luisteren legde bijvoorbeeld bij jamsessies van beginnende muzikanten, wist dat er vooral nijpende behoefte was aan oefenlokaaltjes en kleinschalige podia voor de try-outs van bands.

De gemeenteraad heeft dit geluid niet willen horen en daardoor kon het poppodium in de loop der jaren verworden tot een bestuurlijk speeltje.

Dat er nu, na het intrekken van het plan, om een onderzoek wordt gevraagd naar wat jongeren ‘eigenlijk’ willen, is verstandig.

Maar de conclusie is dat de gemeenteraad zichzelf heeft overvraagd en dat jongeren nog steeds met lege handen staan. De gemeenteraad staat in het krijt bij die jongeren.