Vanmiddag de 24 uurs familiekamers in uitvaartcentrum Vredehof geopend. Mooi initiatief. Je kunt als familie van de overledene een kamer huren waar je de hele dag, met behulp van een pasje, terecht kan. De overledenen is daar opgebaard. Een nieuwe loot aan de tak van dienstverlening. Een deel van mijn speech:
“Wat is het leed een zware last!” riep de dichter Albert Verweij uit nadat hij zelf een dierbare had verloren. Het verlies van dierbaren, vrienden of bekenden is één van de meest ingrijpende gebeurtenissen in het leven van de mens. Rouw is één van de meest intense emoties en is daarom van oudsher omgeven met allerlei gebruiken en rituelen. Die zijn bedoeld om de pijn te kanaliseren die ontstaat als iemand overlijdt die van grote betekenis is geweest voor jou. Misschien wel om de pijn te verzachten, hoewel uiteindelijk alleen de tijd die pijn kan verzachten. Rouwen is een proces van aanpassen. Vanaf het begin van de mensheid hebben we manieren gezocht om daarmee te leven. Vérder te leven. Te leven met het onophoudelijke bewustzijn van het grote, ondoorgrondelijke raadsel van de dood. Van het afscheid nemen. (einde)
