» 11/06/2013 » Gijzeling » 0 reacties

Recensie en reacties op ‘Procedures en Pistolen’ het boek van Mirjam Pool

 

ALMELO – ‘Op 16 mei kwam ‘Procedures en Pistolen’ uit. Hierin beschrijft Mirjam Pool de stadhuisgijzeling in 2008 van wethouder Bert Kuiper en vier ambtenaren door restauranthouder Ahmet O. Ook wat eraan voorafging, het mediagebeuren en de gehele nasleep komt uitgebreid aan de orde. In 2008 werkte en woonde ik nog niet in Almelo, maar kwam er al wel regelmatig. Dus met misschien nog wel iets meer fascinatie dan de gemiddelde Nederlander heb ik de beelden van het gijzelingsdrama op TV bekeken en de verdere berichtgeving in de media gevolgd. Wat me bijgebleven is, is dat het nauwelijks over de gijzelaars ging en al helemaal niet over de ambtenaren die zich elders in het stadhuis bevonden. Ook verbaasde ik me over het begrip dat al gauw ontstond voor de daad van de gijzelnemer. De sympathie voor iemand die eerst de boel in brand steekt en daarmee mensen in gevaar brengt, en daarna vijf willekeurige mannen tegen hun wil vasthoudt en bedreigt met pistolen bevreemdde me. De hele negatieve mediahype die het ambtelijk bestuursapparaat daarna over zich heen kreeg, nam ik voor kennisgeving aan. Al snel verdween de gebeurtenis naar de achtergrond zoals dat gaat met zaken die je niet persoonlijk raken. Maar toen ik in 2011 hoorde dat Mirjam Pool over de gijzeling aan het schrijven was, was ik wel benieuwd wat het worden zou. Haar eerste boek ‘Alle dagen schuld’, praktijkverhalen over armoede in Almelo, dat in 2007 uitkwam heb ik indertijd met veel interesse en plezier gelezen. Het was voor mij een soort kennismaking met de stad waar ik ‘in de toekomst’ zou gaan wonen. Inmiddels woon en werk ik hier ruim twee jaar en heb ik Almelo al aardig leren kennen. Mede door de ambtenarenrubriek die ik vorig jaar in het Almelo’s Weekblad had, voel ik me zelfs een beetje thuis bij ‘de gemeente’. Zo heb ik onder anderen Refik Sahil voor deze serie geïnterviewd. Refik kreeg tijdens de boekpresentatie het eerste exemplaar van ‘Procedures en Pistolen’ uitgereikt omdat ‘Hij een soort verpersoonlijking is van een groot deel waar het boek over gaat.’ aldus Mirjam Pool. Ik heb het boeiende, soms ook spannende en altijd goed geschreven informatieve verhaal inmiddels in één ruk uit gelezen. Ik voelde mee met de gijzelaars, met de andere ambtenaren, met Mirjam Pool zelf, maar ook met de gijzelnemer Ahmet O. en zijn echtgenote. Ik weet en begrijp nu veel meer van wat er toen is gebeurd en van de ambtelijke en bestuurlijke achtergronden. Alle perikelen rondom dit absurde gijzelingsdrama leveren al met al een intrigerend verhaal op, dat iedere Almeloër zou moeten lezen. Het knappe van de schrijfster, die alles minutieus onderzocht en geregistreerd heeft, is dat ze bij tijd en wijle haar eigen emoties en haar verbazing laat zien, terwijl ze tegelijkertijd objectief verslag doet zonder partij te trekken. Het verhaal raakte me af en toe echt. Dit riep de vraag bij me op: Als het lezen mij soms al emotioneerde, wat zou het dan met de direct betrokkenen doen? Ik vroeg het aan wethouder Bert Kuiper, zijn echtgenote Meta Meijer en baliemedewerker Refik Sahil. Ook de echtgenote van de gijzelnemer mevrouw Okci, haar juridisch adviseur John Eshuis en burgemeester Jon Hermans – Vloedbeld hebben een korte reactie op het boek gegeven. Ook Mirjam Pool zelf komt aan het eind van dit artikel nog even aan het woord.’

Recensie en reacties op

Mirjam Pool tijdens de presentatie van ‘Procedures en Pistolen’

Bert Kuiper
‘Bij het lezen van de teksten die over de gijzeling zelf gingen werd de hele film weer afgespeeld. Onze emoties en angsten zijn door Mirjam heel goed verwoord. Vanaf het moment dat de gijzeling begon tot aan onze bevrijding heeft ze de hele situatie haarfijn in beeld weten te brengen. Zelfs tot in detail. Bij het lezen van het boek werden de emoties mij af en toe de baas. Goed dat het boek er nu ligt. Het is een document. Het boek geeft inzicht hoe bestuurlijke processen hun beloop hebben. Hoe weerbarstig soms een traject is om een vergunning te krijgen. Het boek laat zien hoe snel de publieke opinie gevormd wordt en dat een dader opeens als slachtoffer wordt gepromoveerd; en daarmee de slachtoffers tegelijk daders worden. Wij als gegijzelden zijn erg blij dat het goed is afgelopen. Hoe anders had het kunnen gaan. Een gijzelnemer met twee geladen pistolen tegenover ons. En in de kamer naast ons het arrestatieteam van de politie met nog zwaardere wapens. Ik probeer er niet meer aan te denken. Lukt niet altijd. Persoonlijk ben ik blij dat Mirjam Pool de zeer misleidende uitzending van ZEMBLA ontrafeld heeft. Ze laat geen spaan heel van dit soort opruiende journalistieke berichtgeving.’ Zie ookwww.bertkuiper.nl

Meta Meijer
‘Ik heb het boek gelezen tot en met de eerste alinea van bladzijde 80 (het boek telt 388 pagina’s). Er kwamen me toen veel emoties en gedachten van die dag en de periode erna weer voor ogen, en dat was om het zacht uit te drukken niet leuk. En achteraf ook veel media aandacht die heel negatief was over ‘mijn Almelo’. Wat overigens onwaar bleek te zijn. Het zij zo. Maar het lezen werd me toen te confronterend. Het boek heb ik maar even terzijde gelegd. Ik moet het alsnog uitlezen. En dat ga ik zeker doen. De boekpresentatie op 16 mei in de bibliotheek ondervond ik als zinvol en ontroerend, maar ook weer confronterend. Alle gegijzelden waren aanwezig sommigen zelfs met aanhang en kinderen. Onze kinderen, kleinkinderen en enkele goede bekenden waren er ook. Dat vond ik fijn en warm. De reacties van mensen die ik ken of die mij kennen heb ik hartverwarmend gevonden. Erg apart/brutaal en zeer ongepast vond ik dat de echtgenote van de gijzelnemer aanwezig was.’

Refik Sahil
‘Dat ik het eerste exemplaar van het boek aangeboden kreeg voelt als een soort bekroning op mijn werk. Ik voel me zeer vereerd. Bevoorrecht. Ik heb er enorm veel positieve reacties over gehad en dat doet me goed. Ik heb het gelezen tot bladzijde 60. Je beleeft alles weer mee. Ik heb de beelden erbij. Wat ik heb gelezen klopt precies, alles komt terug. Dus dan leg je het steeds weer even weg, ook omdat ik het eigenlijk te druk met mijn kinderen heb om te lezen. Maar het blijft door je hoofd spoken. Het raakt je. Veel mensen weten niet wat een impact het heeft gehad. Het boek geeft volgens mij een compleet van de ambtenarij: het gaat om meer dan bouwen en vergunningen alleen. Ik hoop dat de lezers door het boek meer begrip krijgen voor mensen die in de publieke sector werken. Ga niet gelijk schreeuwen, kijk eerst eens in de spiegel. Ik ga het boek zeker helemaal uitlezen, en dat zou iedereen moeten doen.’

Mevrouw Okci
‘Allereerst willen ik en mijn echtgenoot ons medeleven tonen aan iedereen die op de dramatische dag op 16 juni 2008 is vast komen te zitten in het gemeentehuis. Ik zal de daad nooit goedkeuren. Dit geldt ook voor mijn echtgenoot en hij heeft erg veel spijt, dat het zo uit de hand is gelopen. Over het boek van mevrouw Pool wil ik het volgende zeggen: Bij het lezen was ik onaangenaam verrast en geshockeerd. We hadden meegewerkt aan dat boek, omdat we ervan uitgingen dat zij een objectief en integer verhaal zou schrijven. Het beeld dat van ons naar voren is gekomen, is vertekend en veel dingen die we hebben gezegd zijn uit hun context gehaald. Wij herkennen ons er niet in. We dachten dat het boek een afsluiting zou zijn van een zware periode, die alleen verliezers heeft gekend. Als wij hadden geweten dat zij ons als zwakzinnige criminelen neer zou zetten, dan hadden we er nooit aan meegewerkt. Dit is voor ons de zoveelste klap die we moeten verwerken. We zijn er erg verdrietig en teleurgesteld over.

John Eshuis
Op de website van juridisch adviseur John Eshuis staat onder het hoofdstuk ‘Procedures en Pistolen en de kunst van het weglaten’ te lezen wat hij van het boek vindt en gaat hij zeer uitgebreid op de diverse onderwerpen in. Twee hele korte citaten: ‘Het boek zou voor velen, die wat minder direct betrokken zijn geweest bij de situatie, duidelijker zijn indien er een aantal tijdstabellen in zouden hebben gestaan. Dat maakt voor velen het lezen makkelijker. En wat zeer nadrukkelijk naar voren komt is dat de schrijfster volledig gespeend is van welke juridische kennis dan ook. En dat geeft een verkapt beeld.’ Zie ook: www.jeejar.nl

Burgemeester Jon Hermans -Vloedbeld
‘Het boek van Mirjam Pool heeft deze gebeurtenis van vijf jaar geleden weer heel dichtbij gebracht. Veel medewerkers van de gemeente hebben hier destijds ook over gesproken met Mirjam. Als gemeente en organisatie zijn we verder gegaan. Sommige medewerkers hebben dit hoofdstuk afgesloten, voor anderen bracht het boek weer emoties teweeg. Het boek, maar ook andere recente gebeurtenissen, tonen aan hoe kwetsbaar mensen in openbare functies zijn en hoe belangrijk het is dat mensen hun werk in veiligheid kunnen uitvoeren.’

Mirjam Pool
‘Leuk dat het Almelo’s Weekblad opnieuw aandacht besteedt aan het boek. Ik wil hierbij wel even reageren op de opmerking over de aanwezigheid van de echtgenote van de gijzelnemer. Mevrouw Okci was uitgenodigd, zoals ik iedereen die betrokken is bij het boek heb uitgenodigd. Ik heb haar meerdere malen geïnterviewd, waarvoor ik haar zeer erkentelijk ben. Persoonlijk vind ik het dapper van haar dat ze is gekomen; ik neem aan dat ze vooraf verwachtte dat er veel mensen uit ‘het andere kamp’ zouden zijn. Los daarvan: de bibliotheek is een openbare plek; iedereen, ook niet-genodigden, was in principe welkom. Ik begrijp de emotie van Meta Meijer overigens wel, gezien hetgeen zij, met haar man, heeft meegemaakt..

Wat de reactie van mevrouw Okci betreft: ‘Ik ben verbaasd. Ik zet hen nergens neer als zwakzinnige criminelen – die woorden gebruik ik ook nergens, dat zijn de hare. Ik heb hen juist alle ruimte gegeven voor hun kant van het verhaal, en die ruimte hebben ze gekregen. In tegenstelling tot wat mevrouw O. zegt ben juist zeer zorgvuldig te werk gegaan door hen uitgebreid te spreken, consequent door te vragen op hun uitspraken en er in een later stadium nogmaals op terug te komen om me ervan te verzekeren dat dit hun verhaal is. Dat ik op bepaalde punten tot andere conclusies/bevindingen kom dan zij graag hadden gelezen, begrijp ik. Deze zijn echter tot stand gekomen na uitgebreid onderzoek, waarbij ik ook andere gezichtspunten en andere informatie onder de loep heb genomen. Mirjam Pool zegt over de reactie van John Eshuis (‘Procedures en Pistolen en de kunst van het weglaten’) op haar eigen website o.m. ‘De kunst van het weglaten: daarmee heeft Eshuis een essentie van het schrijven te pakken. Had ik alles uit eerdere versies laten staan, dan was mijn boek dubbel zo dik geweest. En het telt nu al bijna vierhonderd pagina’s.’ Op haar blog op www.mirjampool.nl gaat zij dieper op zijn kritiek in.

Op de vraag hoe het vergaan is sinds de presentatie van het boek mailt Mirjam Pool: ‘Proceduren en Pistolen’ heeft al veel aandacht gehad in de media (regionaal en landelijk), daarnaast heb ik al redelijk wat persoonlijke reacties gehad van mensen die het boek hebben gelezen en er enthousiast over zijn. Iets wat mij natuurlijk erg goed doet. Je werkt jaren in stilte aan een boek, daarna gaat het de wereld in en is het maar afwachten of je werk wordt opgemerkt en hoe het wordt opgepakt. Gisteren hoorde ik van de uitgeverij dat de tweede druk al wordt voorbereid.’

Door: Margreet Strijker



Comments are closed.