» 26/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

IMG_0090



» 26/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

image



» 25/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

Jeroen Recourt. Kamerlid PvdA.

‘De commissie-Oosting concludeert dat er geen sprake is van een doofpot, maar dat is gezien de situatie nauwelijks een opluchting. Dit rapport bevestigt het beeld dat de ambtelijke top op het ministerie van Veiligheid en Justitie de afgelopen jaren bijzonder slecht functioneerde. Dat de uitvoerende ambtenaren hun werk toch goed deden ondanks het falen van de top, verdient een compliment. Er is inmiddels veel in gang gezet om de zaken op het ministerie op orde te krijgen. Tijdens het debat met de minister zullen we bespreken of dit voldoende is.’



» 17/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

IMG_20160517_0001



» 14/05/2016 » Politiek » 0 reacties

Er was weer een mooie week. Het begon op de maandag. 9 mei. De verjaardag van mijn lief. Niet echt thuis met familie en vrienden gevierd. Dat doen we in de zomer. Tuinfeest. Wel heerlijk met ons beiden gegeten.
Verder een paar kleine afspraken bij de fysio en zo. Wel een heel emotioneel bezoek gebracht aan het Hospice Meulenbelt. Een collega zanger ligt daar. Daar wordt je niet vrolijk van, dat grijpt je aan. Als het goed gaat, gaan we als Oostvaarders daar woensdag een concert geven.
Donderdag ledenvergadering van de PvdA. Terugkoppeling van de commissie die een nieuwe wethouder moest zoeken, voorstellen nieuwe wethouder en diskussie. Natuurlijk diskussie. Ik ben blij dat de kandidaat wethouder met applaus door de ledenvergadering welkom is geheten. Succes Jos Pierey. Het woord is nu aan de gemeenteraad. De coalitie zal voorstemmen en ook nog een paar leen van de oppositie ze schat ik in.
Nu ik dit typ is het bijna Pinksteren. Het is ook koud. En dan hoor ik ook nog dat Sven Booij is overleden. Fractievoorzitter PvdA Twenterand.47 jaar mocht hij slechts worden.



» 09/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

Israël claimt ten onrechte een democratie te zijn
Gepubliceerd op 9 mei 2016 – 15:42

Na de aanslagen in Brussel volgde vanuit Israël een reactie, die van die zijde al vaker was vernomen: jullie zijn ten aanzien van het terrorisme naïef, jullie leven in een luchtbel, leer van ons! Kortom: leer van ons, doe als wij: dat betekent een sluipende militarisering van de samenleving, gekoppeld aan afbraak van de rechtsstaat, waarbij de vrijheid van de ene groep inwoners ondergeschikt wordt gemaakt aan de veiligheid van de ander. De ene groep inwoners ja, want niet alleen zijn Arabische staatsburgers van Israël het slachtoffer, ook de Palestijnen in de bezette gebieden moeten nu na bijna vijftig jaar als inwoners beschouwd worden.

Zeker als de aanhangers van Groot-Israël, die het hele Heilige Land als legitiem grondgebied claimen en van een tweestatenoplossing niets willen weten, de logische consequentie van die claim onder ogen zien: dan gaat het niet meer om mensen in een ander land dat men tijdelijk bezet, maar om mensen in een gebied dat men de facto al als ”rechtmatig” deel van het eigen land heeft geannexeerd.

Leer van ons, doe als wij: dat komt, zoals de Israëlische veiligheidspraktijk leert, neer op grof geweld tegen demonstranten, het bouwen van muren op Palestijns grondgebied, een apartheidssysteem met bijbehorende pasjeswetten, willekeurige liquidaties van de kopstukken van de tegenstander, collectieve bestraffing door het vernietigen van huizen van de families van (vermeende) moordenaars en jarenlange opsluiting zonder enige vorm van proces van ettelijke duizenden Palestijnen.

Absoluut dieptepunt in de laatste categorie: een 12-jarig Palestijns meisje dat een aantal maanden op grond van de beschuldiging met een mes een aanslag te willen plegen, heeft vastgezeten en daarbij – uiteraard, zo zou je inmiddels bijna kunnen zeggen – ook mishandeld is.

Cynisch gezegd: als het gaat om het behoud van de voorrechten van de ene etnische groep onderscheidt Israël zich in de bejegening van andere etnische groepen, die die overheersing bedreigen, weinig meer van de gemiddelde dictatuur in het Midden-Oosten. In Syrië wortelt daarin het soennitische verzet tegen Bashar al-Assad, in Irak gold dat voor het sjiitische verzet tegen Saddam Hussein (1937-2006).

Het maakt, opnieuw, duidelijk dat we van Israël vooral moeten leren hoe we het niet moeten doen, willen we niet juist de kern van dat, waarop het Westen zich vaak moreel tegenover het niet-Westen laat voorstaan, opgeven. Daarbij komt, dat – en dat wordt stelselmatig vanuit West-Jeruzalem onder tafel geveegd – de Palestijnen niet, zoals al-Qaeda of de Europese IS-filiale, zozeer uit godsdienstig fanatisme handelen, als wel uit verzet tegen de militaire en civiele bezetting van hun land. Anders gezegd: door jarenlang fundamentele rechten van de Palestijnen te schenden, heeft men hun geweld zelf over zich afgeroepen.

Wie hierop wijst, wordt door de Israëlische propagandamachine – die in Europa nu eenmaal, het door Israël ook uitgebuite westerse Holocaust-schuldgevoel indachtig, vanouds bij de autochtone bevolkingsmeerderheid op meer gehoor kan rekenen dan welke Arabische propagandamachine ook – vaak als anti-semitisch weggezet. Precies zoals Recep Tayyip Erdoğan of Vladimir Poetin ook alle (buitenlandse of binnenlandse) kritiek op hun bloedige opereren als turkofoob of russofoob afdoen.

Ook bij Erdoğan heet elke onderdrukking van de Koerden uit het oogpunt van staatsveiligheid noodzakelijk te zijn – waarbij Erdoğan net als Benjamin Netanyahu weigert enige politieke handreiking te doen, omdat de eigen electorale positie juist stoelt op het niet doen van zo’n handreiking. Om bij de eigen achterban het beeld in stand te houden dat met de tegenstander niet te praten valt, moet vooral van eigen kant niet gepraat, maar geschoten worden.

Geen internationale kwestie laat vandaag vermoedelijk de gemoederen zo hoog oplopen als het Palestijns-Israëlische conflict – zowel binnen de gremia van de Verenigde Naties, als inmiddels ook binnen veel Europese landen waar, mede als gevolg van de immigratie uit het Midden-Oosten vanaf de jaren zestig en de daarop geleidelijk volgende deelname van deze migranten aan de politiek in hun nieuwe vaderland, de nieuwe sympathisanten van de Palestijnen tegenover de oude sympathisanten van Israël zijn komen te staan.

Dat is vaak een discussie tussen doven, omdat de argumenten ongelijksoortig zijn. Wie – zeker vanuit Arabische kring – Israël vanwege mensenrechtenschendingen bekritiseert, krijgt te horen dat het met de burgerrechten in veel Arabische landen aanmerkelijk beroerder is gesteld. En dat in de Algemene Vergadering van de VN alleen voortdurend moties met sanctievoorstellen tegen Israël worden aangenomen, vaak op instigatie van regeringen die zelf nog veel meer boter op hun hoofd hebben.

Beide is waar, en maakt de geloofwaardigheid van die regeringen er inderdaad niet groter op. Alleen vergeet Israël erbij te vertellen, dat al die moties nooit tot enige concrete maatregel leiden dankzij het beschermende veto van Amerika. Denk aan Iran: mogelijke nucleaire plannen leiden tot sancties – Israëls al bestaande nucleaire arsenaal blijft buiten schot. Of Rusland: illegale bezetting van de Krim resulteert binnen een jaar in Europese sancties – vijftig jaar Israëlische bezetting van de Westelijke Jordaanoever passeert ongestraft.

En inderdaad: Assad (of Saddam) heeft inderdaad een veelvoud van het aantal doden van Netanyahu op z’n geweten en elke Arabische politicus die naar Netanyahu wijst, maar over Assad zwijgt, is hypocriet. Alleen: wil Netanyahu Assad als referentiepunt? Israël pretendeert anders dan Syrië een fatsoenlijk democratisch westers land te zijn, maar de crux is: dat is het niet.

Thomas von der Dunk is publicist en cultuurhistoricus.



» 08/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

image



» 07/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

image



» 05/05/2016 » Politiek » 0 reacties

Ik ben aan het opschrijven, noteren wat er zoal in de PvdA Almelo en daarbuiten gezegd en geschreven wordt nadat Anja Timmer haar vertrek als wethouder heeft aangekondigd. Af en toe durf ik zelfs mijn eigen mening of commentaar geven. Op 12 mei hebben we een pvda ledenbijeenkomst om met elkaar van gedachten te wisselen over de kandidaat wethouder die Anja zal opvolgen. Het is een hij, woont niet in Almelo en zal ook niet in Almelo komen wonen. Daar begint het al mee. Maar laat ik nog even wachten. Wellicht kan ik kort na 12 mei mijn ‘bevindingen’ en zo op deze site zetten. Tips voor de tekst kun je me mailen.



» 03/05/2016 » Algemeen » 0 reacties

Links heeft geen goed verhaal meer (FD 2, commentaar)
Heeft de PvdA nog toekomst? Die vraag hield menig lid dit weekend bezig op het ‘Festival van de Arbeid’, ter ere van het 70-jarig jubileum van de partij. (…) Een goed antwoord op de malaise lijkt de PvdA-top niet te hebben. (…) De natuurlijke achterban van links hecht echter vooral belang aan veiligheid, een huis en een baan. Het is onbegrijpelijk dat links zo weinig praat over het bouwen van nieuwe huizen, het duurzaam renoveren van oude woningen en andere overheidsinvesteringen. Dat levert werkgelegenheid op. Zoals PvdA’er Jan Schaefer al eens zei: ‘In gelul kan je niet wonen.’